Międzynarodowe Centrum Intensywnej Terapii „Borsóház”

Kompleksowe treningi rehabilitacyjnei rozwijające dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjentówz zastosowaniem specjalistycznych metodi sprzętu

Centrum wyposażone jestw profesjonalny sprzęt. Lokalizacja Centrum umożliwia łatwy dojazd i parkowanie. Dla przyjezdnych Centrum oferuje również możliwość skorzystania z apartamentów o hotelowym standardzie.

Centrum Rehabilitacyjne „Borsóház” (Dom groszków) jest do dyspozycji dzieci niepełnosprawnych od roku 2009. Zadaniem jego jest ulepszanie i ułatwianie codziennego ich życia. Nasz cel osiągamy przy pomocy wysoko wykwalifikowanego personelu cieszącego się uznaniem nie tylko na Węgrzech, ale i na arenie międzynarodowej. Fizjoterapeuci bazują na uznanych neurofizjologicznych metodach rehabilitacji: NDT Bobath, Domana, Peto. Systematycznie podnoszą swoje kwalifikacje, uczestnicząc w różnego rodzaju kursach i szkoleniach. Ponadto prowadzimy terapię w ubrankach z zestawem naciągów gumowych. Dzięki dobrze zorganizowanemu, stałemu nadzorowi medycznemu przeprowadzana terapia odbywa się na podstawie diagnoz i opinii lekarzy specjalistów.

Specjalistyczne Terapie

  • Terapia intensywna przy pomocy ubrania „TheraSuit” (Borsoház Suit Terapia)
  • Integracja Senzoryczna 
  • Terapia ręki 
  • Dogoterapia 
  • Terapia „PLUS” ( Conductive Education)

Terapia intensywna przy pomocy ubrania „TheraSuit” 

Metoda TheraSuit służy do leczenia dla dzieci z Porażeniem Mózgowym . Jest ona zindywidualizowanym intensywnym program rehabilitacyjnym mającym na celu rozwój siły i funkcji (niezależności w codziennych czynnościach – czworakowanie, chodzenie, samoobsługa). W terapii wykorzystywane są: kostium rehabilitacyjny TheraSuit oraz Uniwersalny Gabinet Leczniczy. •Metoda służy do zwalczania negatywnych efektów braku ruchu, obniżonej siły mięśniowej i sprawności fizycznej. 

  • Metoda ta powstała jako alternatywa do innych mniej efektywnych metod terapii 
  • Jednym z głównych podstaw tej metody jest teoria rozwoju i treningu siły oraz powysiłkowych zmian fizjologicznych i morfo-funkcjonalnych 
  • Organizm niepełnosprawnego dziecka jest w czasie ćwiczeń traktowany jak pełnosprawna osoba. 
  • Metoda TheraSuit jest nowoczesną metodą ćwiczeń w fizykoterapii wykorzystującą wiedzę z zakresu fizjologii treningu i fizjologii wysiłku sportowego. 
  • Specjalnie przygotowany strukturalnie program pozwala na przyśpieszenie rozwoju motorycznego indywidualnego pacjenta. 

Główne Cele

  • Normalizacja tonu mięśniowego dziecka 
  • Zwiększenie aktywnego zakresu ruchowego 
  • Zwiększenie siły oraz wytrzymałości 
  • Zwiększenie i polepszenie kontroli nad wzmocnionymi mięśniami pozwalające dziecku na polepszeniu funkcji i osiągnięcie niezależności ruchowej 

Co to jest Ubranie TheraSuit?

TheraSuit jest miękką oprocentowywaną, dynamiczną ortezą składającą się z czapeczki, spodenek, kamizelki, nakolanników oraz butów z specjalnymi przyłączami. Wszystkie te części są wzajemnie połączone poprzez system elastycznych kolektorów. TheraSuit jest bezpiecznym i efektywnym urządzeniem rehabilitacyjnym, które zostało stworzone wraz z intensywnym programem ćwiczeń w celu przyśpieszenia progresu dziecka. 

Efekty używania kostiumu rehabilitacyjnego TheraSuit: 

  • Polepsza propriocepcję 
  • Redukuje patologiczne odruchy 
  • Przywraca prawidłową postawę oraz wzór ruchowy 
  • Zapewnia zewnętrzną stabilizacje ciałai wspomaga osłabione mięśnie 
  • Koryguje prawidłowe ustawienie elementów ciała 
  • Wpływa na układ błędnikowy (system równowagi) 
  • Stymuluje mózg oraz polepsza pracę Centralnego Układu Nerwowego 
  • Prowadzi stymulację dotykową i sensoryczną 
  • Poprawia płynność mówienia i wymowę 
  • Obciąża ciało dziecka siłami podobnymi do sił grawitacji 
  • Przyśpiesza progres nowo-wyuczonych umiejętności ruchowychi funkcjonalnych 

Wskazania 

  • Dziecięce Porażenie Mózgowe 
  • Udary mózgowe 
  • Opóźnienia rozwoju motorycznego 
  • Urazy mózgu 
  • Urazy rdzenia kręgowego 
  • Przepuklina rdzeniowi-oponowa 
  • Choroby układu nerwowo-mięśniowego 

Integracja sensoryczna (SI)

Termin integracja sensoryczna określa prawidłową organizację wrażeń sensorycznych (bodźców) napływających przez receptory. Oznacza to, że mózg, otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów (wzrok, słuch, równowaga, dotyk, czucie ruchu-kinestezja) dokonuje ich rozpoznania, segregowania i interpretacji oraz integruje je z wcześniejszymi doświadczeniami. Na tej podstawie mózg tworzy odpowiednią do sytuacji reakcję nazywaną adaptacyjną. Jest to adekwatne i efektywne reagowanie na wymogi otoczenia. Może to być odpowiedź ruchowa jak i myślowa. Integracja sensoryczna jest procesem, dzięki któremu mózg otrzymując informację ze wszystkich systemów zmysłowych dokonuje ich segregacji, rozpoznania, interpretacji i integracji z wcześniejszymi doświadczeniami. Integracja sensoryczna rozpoczyna się już w okresie płodowym i trwa do około 7 roku życia. Nierozwinięcie określonych umiejętności w kolejnych stadiach rozwoju powoduje powstawanie trudności w funkcjonowaniu i zachowaniu dziecka.

Stadium 1 
1.rozwój zdolności do przetwarzania bodźców propriocepcyjnych, dotykowych i przedsionkowych, 2.rozwój reakcji równoważnych, napięcia mięśniowego, ruchów oczu, 3.integracja odruchów – ewolucja czynności odruchowych (odruchy postawy, prostowania, równowagi); 4.kształtowanie się więzi z matką i innymi opiekunami w czasie czynności pielęgnacyjnych.

Stadium 2 
1.rozwój reakcji dowolnych (w poprzednim okresie dominowały odruchy), 2.rozwój schematu ciała, 3.rozwój dużej motoryki i planowania ruchu, 4.kształtowanie się stabilnej postawy, 5.kształtowanie się podstaw percepcji słuchowej, wzrokowej, 6.rozwój koordynacji ciała.

Stadium 3 
1.rozwój ruchów dowolnych i bardziej precyzyjnych (ręki, aparatu mowy), 2.kształtowanie się koordynacji wzrokowo-ruchowej, 3.rozwój współdziałanie zmysłów. 

Stadium 4 
1.specjalizacja mózgowa (dominacja strona ciała), 2.rozwój zdolności do: czytania, pisania, liczenia, koncentracji uwagi, kontroli emocjonalnej, samoakceptacji.

Terapia integracji sensorycznej (SI)

Terapia integracji sensorycznej może być prowadzona wyłącznie przez certyfikowanego terapeutę, a jej podstawą jest diagnoza. Terapia integracji sensorycznej określana jest mianem „naukowej zabawy”. Podczas sesji dziecko huśta się w hamaku, toczy w beczce, jeździ na deskorolce czy balansuje na kołysce. Przez zabawę przyjemną i interesującą dla dziecka dokonuje się integracja bodźców zmysłowych oraz doświadczeń płynących do ośrodkowego układu nerwowego, co pozwala na lepszą organizację działań. Terapia SI nie jest uczeniem konkretnych umiejętności (np. jazda na rowerze, pisanie, czytanie), ale usprawnianiem pracy systemów sensorycznych i procesów układu nerwowego, które są bazą do rozwoju tych umiejętności. W toku pracy tą metodą terapeuta stymuluje zmysły dziecka oraz usprawnia takie zakresy, jak np.: motoryka mała, motoryka duża, koordynacja wzrokowo-ruchowa. Zadaniem terapeuty jest, przy zastosowaniu odpowiednich technik, eliminowanie, wyhamowywanie lub ograniczenie niepożądanych bodźców obecnych przy nadwrażliwościach sensorycznych lub dostarczanie silnych bodźców, co jest konieczne przy podwrażliwościach systemów sensorycznych. Integracja sensoryczna nie jest substytutem rzeczywistej edukacji, może natomiast poprawić uczenie się i sprawić, że będzie ono łatwiejsze. Terapia odbywa się w sali specjalnie do tego przystosowanej i wyposażonej w odpowiednie przyrządy. Wyposażenie musi przede wszystkim obejmować wiele urządzeń do stymulacji systemu przedsionkowego, propriocepcyjnego i dotykowego, ale również wzrokowego, słuchowego i węchowego. Atmosfera podczas terapii sprzyja rozwojowi wewnętrznej potrzeby ujarzmiania środowiska. Zadania, stawiane przed dzieckiem znajdują się w strefie najbliższego rozwoju. Oznacza to, że każde z nich stanowi swoiste wyzwanie dla dziecka i jego układu nerwowego – nie jest zbyt łatwe i nie jest zbyt trudne. Ciągłe balansowanie na granicy możliwości dziecka poprawia organizację pracy układu nerwowego, wyzwala więcej reakcji adaptacyjnych i wpływa na procesy uczenia się. Zadaniem terapeuty jest stałe monitorowanie i analizowanie zachowania dziecka, które to działania umożliwiają właściwy dobór kolejnych aktywności oraz pomocy terapeutycznych. Terapia SI jest skuteczna w odniesieniu do dzieci, które mają zaburzenia integracji sensorycznej. Terapia bazuje na neurofizjologii dzięki czemu terapeuci SI wiedzą jak działa mózg, w jaki sposób zmysły odbierają i integrują informacje potrzebne do codziennego funkcjonowania. Metoda integracji sensorycznej to jedna z ważniejszych metod wykorzystywanych w pracy z dziećmi z problemami w rozwoju. W pierwszej kolejności kierowana jest do dzieci z trudnościami w uczeniu się, ale z powodzeniem można stosować ją w przypadku niepełnosprawności intelektualnej, ruchowej, autyzmu i innych zaburzeń. Może być także wykorzystana jako forma profilaktyki ewentualnych trudności w uczeniu się oraz stymulacja rozwoju dzieci prawidłowo rozwijających się. Warto podkreślić, że z problemów w zakresie integracji sensorycznej dzieci nie wyrosną. Te problemy będą „rosły” razem z nimi. Dlatego tak ważna jest wczesna interwencja, która wspiera system nerwowy tak, aby mógł on prawidłowo odbierać, interpretować i organizować napływające informacje zmysłowe. Uczymy się i rozwijamy się przez zmysły. Wszystkie informacje zmysłowe docierające z ciała i z otoczenia są niezwykle ważne dla budowania wiedzy o sobie (swoim ciele, położeniu poszczególnych części ciała) i wiedzy o świecie. W prawidłowym rozwoju dziecka niezwykle ważny jest ruch i bezpośrednie doświadczenia zmysłowe. Dobrze zaplanowane i systematycznie wykonywane codzienne czynności oraz właściwa zabawa stanowią solidny fundament do prawidłowego rozwoju.

W przypadku małych dzieci, warto zastosować się do poniższych zasad: 1. Nie ograniczaj kontaktu dotykowego z dzieckiem (przytulaj, głaszcz, masuj). 2. Nie ograniczaj kontaktu kinestetycznego z dzieckiem (noś na rękach, kołysz, bujaj, kręć się z dzieckiem). 3. Wkładaj do rąk dziecka różne zabawki, przedmioty i pomóż mu poznawać je. 4. Muzykuj z dzieckiem na naturalnych instrumentach (garnki, butelki, talerze itd.). 5. Pokaż dziecku jak brzmi świat (uderzaj łyżeczką w szklankę, przelewaj wodę, włącz suszarkę itd.). 6. Pozwól dziecku na swobodny ruch i trening mięśniowy (ułóż dziecko na bezpiecznym podłożu i pozwól mu samodzielnie się poruszać, przekręcać, przesuwać, dźwigać). 7. Stwórz dziecku bogate sensorycznie środowisko (węch, smak, wzrok, dotyk, przedsionek, propriocepcja). 8. Zapewnij dziecku zaspokojenie podstawowych potrzeb fizjologicznych i psychicznych (jedzenie, ciepło, czysta pielucha, bezpieczeństwo). 9. Sięgnij do starych, sprawdzonych zabaw i zabawek (np.: masa solna, drewniane klocki, glina itp.). 10. Pozwól dziecku brudzić się, w ten sposób poznaje świat - pamiętaj, że zgodnie z obiegowym powiedzeniem „dzieci dzielą się na szczęśliwe i czyste”. W przypadku dzieci starszych należy pamiętać o: • uprawianiu sportów, • ograniczeniu zajęć statycznych (przesiadywanie przez komputerem, telewizorem), • właściwym odżywianiu się.

Jeśli dziecko ma problemy z obszaru integracji sensorycznej należy jak najszybciej skorzystać z profesjonalnej pomocy. Starsze dziecko utrwala niewłaściwe wzorce reagowania na bodźce i jest narażone na wtórne (do zaburzeń integracji sensorycznej) problemy emocjonalne oraz behawioralne. Jego samoocena szybciej ulega zaniżeniu przyczyniając się do reakcji tzw. błędnego koła.

Terapia ręki

Jeżeli u dziecka pojawiają się dysfunkcje w obszarze motoryki małej rąk, wówczas zaleca się zastosowanie zajęćz zakresu terapii ręki. 

Terapia ręki to przede wszystkim usprawnianie małej motoryki, czyli precyzyjnych ruchów rąk, dłoni i palców. Terapia ręki to również dostarczanie wrażeń dotykowych, umożliwiających poznawanie różnych kształtów, struktur materiałów oraz nabywanie umiejętności ich rozróżniania. Głównym celem terapii ręki jest osiągnięcie samodzielności w zakresie podstawowych czynności życia codziennego. 

Do innych celów terapii ręki zalicza się także: 

  • poprawę umiejętności chwytu 
  • wypracowanie zdolności skupienia uwagi i patrzenia •wzmacnianie koncentracji 
  • poprawę koordynacji wzrokowo-ruchowej 
  • przekraczanie linii środka ciała. 

Schematzajęćz terapii ręki:

  • Powitanie – może przyjmować różne formy: podanie ręki, masaż dłoni oliwką, piosenka powitalna, wyliczanka, wierszyk, zabawa paluszkowa. Jest to ważna część zajęć, gdyż stwarza dziecku poczucie bezpieczeństwa, możliwość przewidywalności i daje dziecku sygnał, że rozpoczną się jakieś fajne zabawy. 
  • Zabawy i ćwiczenia angażujące głównie obręcz barkową oraz stawy ramienne. 
  • Ćwiczenia angażujące staw łokciowy. 
  • Ćwiczenia ruchów precyzyjnych (zabawy usprawniające nadgarstek oraz ruchomość wszystkich stawów palców). 
  • Relaksacja (słuchanie muzyki relaksacyjnej, trening autogenny). Na uwagę zasługuje fakt, iż to właśnie dziecko decyduje o formie relaksu.
  • Pożegnanie (w dowolnej formie).

Terapia ręki przeznaczona jest dla dzieci: 

  • niechętnie podejmujących czynności manualne (np. malowanie, lepienie z plasteliny) oraz mających problem z koordynacją obu rąk w trakcie wykonywania tych czynności, a także z koordynacją wzrokowo-ruchową
  • mających znacznie obniżone lub wzmożone napięcie mięśniowe w obrębie kończyny górnej (obręczy barkowej, stawu łokciowego, w obrębie nadgarstka i stawów palców) 
  • mających problem w zakresie samoobsługi 
  • z nadwrażliwością dotykową oraz niedowrażliwionych dotykowo 
  • niewidomych i słabowidzących (dłonie dla tych dzieci są zmysłem kompensującym uszkodzony analizator wzrokowy) 

Dogoterapia (kynoterapia) 

Dogoterapia jest formą terapii wspomagającej leczenie oraz rehabilitację przy udziale specjalnie wyszkolonego psa i jego przewodnika. Dogoterapia ma na celu poprawę zdrowia zarówno psychicznego jak i fizycznego. Pozwala pacjentowi otworzyć się na terapeutę i nawiązać z nim dobry kontakt, dzięki czemu terapia staje się przyjemniejsza i bardziej skuteczna. Zajęcia z udziałem psów wyzwalają w pacjentach dużo pozytywnych uczuć i dobrych emocji, motywują do podejmowania działań i samodzielnego wychodzeniaz inicjatywą.

Cele terapii: 

  • kształtowanie pozytywnych emocji dziecka w kontakcie z psem, 
  • wyzwalanie spontanicznej aktywności dziecka , 
  • doskonalenie sprawności ruchowej, 
  • rozwijanie umiejętności lokomotorycznych, 
  • wielopłaszczyznowe oddziaływanie psa na zmysły dziecka tj.: wzrok, słuch, dotyk, węch, 
  • ćwiczenie koncentracji uwagi, 
  • wzbogacanie zasobu słownictwa biernego i czynnego, 
  • poznawanie i wypowiadanie prostych komend np. „siad”, 
  • relaksacja, wyciszanie emocji.

Terapia plus 
Terapia (Conductive Education) 

Ta metoda otworzyła nowe ścieżki rehabilitacji dzieci, u których dysfunkcje w zakresie motoryki są przyczyną uszkodzenia systemu nerwowego. Zdaniem tej metody usprawnianie motoryczne człowieka należy zawsze łączyć z intensywnym oddziaływaniem psychopedagogicznym i opanowaniem wiadomości szkolnych. Najważniejszy cel terapii poprawę stanu funkcjonalnego i osiągniecie przez pacjentów pełnej sprawności rozumianej jako zdolność do aktywnego udziału w życiu społecznym. Dzięki tej metody dzieci i dorośli z różnymi psychomotorycznymi zaburzeniami, jak np. porażenie mózgowe, stwardnienie rozsiane czy choroba Parkinsona, mogą nauczyć się jak pokonywać trudności, związane z funkcjonowaniem układu ruchowego, aby prowadzić bardziej niezależny, satysfakcjonujący i godny tryb życia. Najważniejsze cechy tej metody to połączenie w jedną całość kilku elementów i metod terapeutycznych np. terapii zajęciowej, kinezyterapii, logopedii czy też typowych zadań szkolnych. Innymi ważnymi cechami są: organizowanie zajęć grupowych, prowadzenie zajęć przez 1 osobę, z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu ( różne krzesła z oparciem w kształcie drabinki, stoły o szczebelkowym blacie, drążki terapeutyczne, kółka gumowe, podkładki pod stopy). Pomoce te maja za zadanie ułatwić pionizację, a jednocześnie umożliwić lokomocję. Do najważniejszych celów terapii można zaliczyć: usprawnienie w zakresie chodu, mowy, czynności samoobsługowych (ubieranie, mycie, jedzenie, sprzątanie), koordynacji ruchowej, ćwiczeń grafomotorycznych (pisanie, rysowanie, lepienie itp.)

Kontakt 

BORSÓHÁZ - BUDAPEST 
H-1087Budapest, Százados út. 18.
Telefon komórkowy:00 36 30 876 02 01 
E-mail: info@borsohaz.hu